Gerard Heijnen Palliatief Verpleegkundige en Ervaringsdeskundig

Mijn naam is Gerard J.M.L. Heijnen.

Ik ben in 1961 geboren te Heerlen (L).

In 1981 ben ik begonnen met werken als Verpleegkundige B.

Daardoor kwam ik mensen tegen die met het stervensproces bezig waren en uiteindelijk overleden.

Ik vond het dermate boeiend dat ik in 2010 mij besloot te specialiseren in de Palliatieve verpleegkundige zorg. Toen ik mijn opleiding aan de Radboudacademie te Nijmegen had afgerond werd ik na enkele weken acuut ernstig ziek. De oorzaak hiervan was een bacteriele infectie. Het gevolg was een Septische shock. Ik raakte snel in coma en de verwachting was dat ik diezelfde dag zou komen te overlijden.

Nu, inmiddels drie jaar later, ben ik weer redelijk hersteld. Ik ben dan ook weer aan het werk als Verpleegkundige.

Ik heb na mijn ziekteperiode te kampen gehad met veel problemen.

Problemen op lichamelijk gebied, die overigens nog steeds aanhouden. Weliswaar zijn ze in mindere mate aanwezig, maar het was bij mij een kwestie van zelf uitzoeken wat zou kunnen helpen.

Mijn diagnose werd gesteld als ; Lijdend aan het Post Intensive Care Syndroom.

Dit is een verzameling van allerlei klachten die men overhoudt na een kunstmatige beademing.

Hoe langer de beademing geduurd heeft, vaak hoe persistent de klachten zijn en de intensiteit van klachten is heviger.

Klachten die bij mij nog steeds op de voorgrond staan zijn :

  • Kortademigheid
  • Aanhoudende spier- en gewrichtsklachten
  • Huidklachten
  • Neuropathische pijnen ( zenuwpijnen)

Dit Syndroom is volop in onderzoek. Het is pas sinds 2011 beschreven. Heel veel mensen lijden aan dit Syndroom, alleen weten vaak de mensen zelf het niet. Ook huisartsen en andere specialisten zijn nog te weinig bekend met dit Syndroom.

Voor het Post Intensive Care Syndroom zijn geen behandelingen en geen medicijnen. Mijn eigen behandelend arts zei : mocht je het idee hebben ergens baat bij te hebben, doe het dan vooral, want wij weten het nog niet.

Dus ben ik gaan zoeken en experimenteren met behandelingen zoals acupunctuur, fysiotherapie, , voeding en homeopathische medicijnen.

Ik wil me graag inzetten voor IC-patienten en hun naasten omdat tijdens de IC-opname veel onzekerheden zijn, vooral voor familie en naasten, maar de tijd na de IC-opname kent wellicht nog grotere vragen en twijfels.

Ik heb tijdens het 14-dagen durend coma een Bijna-Dood-Ervaring beleefd, die mijn revalidatie moeilijker maakte. Psychisch werd de belasting zwaarder. Ik heb hierover een boek geschreven getiteld “Voorbij Vandaag”.

Ik beschouw mijzelf als een ervaringsdeskundige en zou dan ook  graag mijn ervaring in die zin in willen zetten ten behoeve van andere IC-patienten en hun naasten.