Carla van Kesteren Senior Intensive Care Verpleegkundige OLVG Amsterdam

De reden dat ik bij de werkgroep FCIC “Kinderen op IC” ben gegaan, is mijn behoefte om in contact te komen met mensen die ook gemotiveerd zijn om zich hiermee bezig te houden.

Eigenlijk een soort ”lotgenotencontact”.

Ik werk sinds 14 jaar op de IC in het OLVG en ik merkte dat ik, ondanks mijzelf, mee was gaan draaien in de bestaande cultuur zoals die er was. Routinematig handelen, snel, efficiënt, de focus op techniek en dat ik me niet meer zo bewust was van de impact die een IC verblijf kan hebben. Bij veel collega’s zag ik hetzelfde.

Doordat op onze IC in 2011 het HRO project werd gestart, is bij mij een grote verandering ontstaan. HRO (High Reliability Organisation) is een manier van omgaan met elkaar in een professionele setting, waarbij de basis moet zijn dat er vertrouwen is in elkaar. Middels diverse experimenten, geleid door een HRO trainer en team, is hier op onze IC een begin mee gemaakt. De insteek is altijd om zo de kwaliteit naar de klant/patiënt toe te verbeteren.

Tegelijkertijd is “service” tot kernwaarde bestempeld in het OLVG.

Elke afdeling kreeg de opdracht een “service concept” te maken.

Hier ben ik als senior service mee begonnen. Het boek “Als Disney de baas was in uw ziekenhuis- 9 ½ dingen die u anders zou doen”, heeft me enorm geïnspireerd.

In diezelfde periode heb ik Lorette Gijsbers ontmoet tijdens een symposium met thema “Family centered intensive care”. Zij heeft me eveneens zeer geïnspireerd.

Wat ik vooral waardeer is de ontmoeting met mensen die dit thema hoog in het vaandel hebben staan. Door enkele goede kartrekkers, komt er een landelijke organisatie op gang, met mensen die tezamen verder willen bouwen aan de zo noodzakelijke begeleiding op de intensive care, hierbij hun kennis en ervaring uitwisselend.

De aandacht voor de techniek op de IC’s  is er al. Velen hebben dit goed ontwikkeld en de zorgprofessionals zijn daar doorgaans goed in.

De aandacht voor de mens achter de patiënt en diens familie kan veelal beter.

Daarom doe ik graag mee in de landelijke werkgroep FCIC.

Ik heb gekozen voor het project “Kind op bezoek op de IC”, omdat mijn afdeling daarin recent een verbeterslag heeft gemaakt. Wij hebben informatiemateriaal ontwikkeld voor de kinderen en hun familie. Ik dacht hier kennis in uit te kunnen wisselen. Aan de andere kant hoop ik meer te horen over hoe de andere IC’s bezig zijn met implementeren.

De eerlijkheid gebiedt mij namelijk te zeggen, dat de boekjes er zijn, maar de daadwerkelijke implementatie, nog in ontwikkeling is. En dat is altijd het lastigst gebleken bij projecten in het algemeen.

Bij HRO heb ik geleerd: veerkrachtig en vasthoudend zijn.

Hier denk ik vaak aan en is mijn motto.

Bij de landelijke werkgroep FCIC bespeur ik ook zo’n motto.